Aug
1

ถนนสายนี้โคตรโล่ง

ถนนสายนี้โคตรโล่ง!!!

ในความคิดของนุ่นเองคิดว่าการทำงานก็เหมือนการขับรถ เรามักเลือกงาน เลือกเส้นทางที่เหมาะกับเราเสมอ แต่บางครั้งทางที่เราถนัดกลับกลายเป็นทางที่มีคนอยู่บนถนนเต็มไปหมด ยิ่งขับยิ่งเหนื่อย โดนเบียดโดนแทรก ต้องฝ่าฟันตลอดเส้นทาง มันเหมือนกับการทำงานที่เต็มไปด้วยคู่แข่ง เราต้องเก่งจริง เจ๋งจริง หรือ มีเงินทุนมากพอที่จะสามารถทำให้รถธรรมดาๆ ที่เราขับ “บิน” ข้ามอุปสรรคเหล่านั้นไปได้ แน่นอนว่าคนทั้งโลก ไม่ได้เกิดมาเก่งทั้งโลก ต้องผ่านการเรียน การฝึกฝน อาศัยประสบการณ์และความพ่ายแพ้ อาศัยโอกาสที่เหมาะเจาะ

แต่กับอีกหลายคนเลือกเส้นทางที่ไม่มีวันไปถึงจุดหมาย บางคนไม่ชินทางก็หลงวนเวียนกลับมาที่เดิม ในขณะที่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิต ขับไปทั้งๆ ที่นึกว่ามันจะมีที่สิ่งหวังอยู่ปลายทาง แต่กลับไม่มี เพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางที่ผู้อื่นมองไม่เห็น เส้นทางที่จะนำพาผู้คนไปสู่จุดหมายได้รวดเร็ว หากเปรียบเทียบกับปริมาณคนทั้งโลก ทำไมคนที่มีฐานะปานกลางและยากจน ถึงมีจำนวนมากกว่าคนรวยๆ บนโลกหลายเท่า หรือ อาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่เค้ามองไม่เห็นทางลัด หรือ ถนนตัดใหม่ที่จะทำให้เค้าไปถึงจุดหมายได้เร็วขึ้น คิดๆ แล้วก็เศร้าที่คนจำนวนมากไม่รู้ว่าถนนในอุดมคติในความฝันยังมีอยู่บนโลก ?? เราอาจอยู่ในสังคมที่มีการต่อสู้กันจนชิน จนบางครั้งลืมไปว่าเป้าหมายของเราที่แท้คืออะไร


Continue Reading…

Jun
8

อย่าให้ตัวเองในวันนี้ ทำร้ายตัวเองในวันพรุ่งนี้

นึกอยากเขียนเรื่องราวชีวิตตัวเองขึ้นมาบ้าง เพราะอยากให้เป็นอุทาหรณ์กับคนอ่านหลายๆ คนว่า “อย่าให้ตัวเองในวันนี้ ทำร้ายตัวเองในวันพรุ่งนี้”

เล่าถึงการทำร้ายตัวเองครั้งแรก … เดิมทีเป็นเด็กตั้งใจเรียนแต่พอเข้าช่วงวัยรุ่น ก็กลายเป็นวัยระเริง พ่อแม่ส่งเรียนพิเศษก็คิดได้แค่ชั้นจะได้ออกจากบ้าน ได้เจอเพื่อน ได้ออกเที่ยว แค่นั้น ไม่ตั้งใจเรียน โดดเรียนเพราะอยากเรียนรู้โลกกว้าง (ข้ออ้าง ที่จริงไม่ชอบเรียน) ไม่เคยคิดวางแผนว่าอยากเรียนอะไร อยากทำงานอะไร ท้ายสุดก็ ent ไม่ติด และได้เรียนในคณะที่ตัวเองเลือกไปงั้นๆ ไม่มีความเข้าใจ ไม่ได้ศึกษาว่าจบมาต้องออกมาทำอะไร แค่คิดว่าเด็กวิทย์อย่างเราเรียน Food Science นี่บอกความเป็นผู้หญิงที่สุดแล้ว แต่เรียนไปก็ยิ่งไม่ใช่ เราไม่ใช่คนที่จะมานั่งทำงานอยู่ในโรงานอาหารกระป๋องแน่นอน แล้วก็กลับก็มานั่งคิดว่าทำไมตอนที่เรียนเศรษฐศาสตร์ เรากลับทำคะแนนได้เป็นอันดับที่ 1 ของ 3 คณะ รวมถึงคณะเศรษฐศาสตร์เอง …. ถึงบางอ้อ!! …Food Science ไม่ใช่ทางถนัด ไม่ใช่ทางที่ชอบ การทำร้ายตัวเองครั้งนั้นทำให้ตกงานอยู่เกือบปี พอมีคนในสายงาน Marketing Communication ให้โอกาสเราทำงาน เราก็ตั้งใจทำงานสุดๆ ได้บริหารจัดการ event ระดับนานาชาติ และมีความถนัดในเรื่องของการวางแผนการตลาด การวางสื่อโฆษณา แต่เพราะเราจบไม่ตรงสาขา ก็ทำให้ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นเป็นหลายเท่า นี่แหละคือผลของการไม่นั่งวิเคราะห์ตัวเอง ว่าเราชอบอะไร อยากเรียนอะไร อยากทำอาชีพอะไร ไม่มีเป้าหมาย เป็นพวกอะไรก็ได้ เรียนอะไรก็ได้ …ซึ่งมันไม่ได้ !!

Continue Reading…

Apr
7

เยอรมันที่คิดถึง

ครั้งแรกของการเดินทาง (ไปทำงาน) ที่เยอรมัน เมื่อปลายปีที่แล้ว เรื่องราวก็ไม่มีอะไรมากนอกจากได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์การทำงาน และได้หอบหิ้วความหวานกลับมาบ้าน ถึงตอนนี้ก็กลับมานึกคิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขนั้น เกือบ 10 วันที่เรามีความสุขมาก เราไม่ใช่คนที่มีเงินมากมาย ได้ไปนั่นนี่เพราะโอกาสของงานที่มีมาให้ วันเวลาที่เราทำ open source มาเกือบ 10ปี ครั้งนี้เหมือนเป็นรางวัลชีวิต ที่เราอยากให้มันเกิดขึ้นกับเราอีก และอยากให้เกิดกับคนที่ทำ open source ทุกคนค่ะ…

ครั้งนี้มีน้องน่ารักของเราคนนึง “น้องเอ็กซ์” @phoeni_X314 ที่เรียนอยู่ที่โน่น เราไม่เคยรู้จักน้องเค้ามาก่อน เจอกันแต่ใน twitter แต่น้องเค้าก็ยอมทิ้งภาระกิจส่วนตัวไปรับเรา แล้วก็พาเราไปเที่ยวโน่นนี่ เป็นตากล้องจำเป็นให้ ต้องขอบคุณจริงๆ

ป้ายต้อนรับ

อยากเก็บเอาเวลานี้ไปแทงหวย

หน้าเหนื่อยๆ ตอนถึงโรงแรม

.

.

.

.

.

.

.

Continue Reading…

Dec
5

ขายของตลาดนัด

สาวๆ ทั้งหลายเคยเจอปัญหานี้ไม๊คะ “ตู้เสื้อผ้าแน่นเต็มตู้ แต่ไม่รู้จะใส่อะไร” นุ่นก็เป็นคนนึงที่เจอปัญหานี้อยู่ทุกวัน ที่แน่ๆ สาเหตุมาจากมีเสื้อผ้าที่เราไม่ใส่อยู่ในตู้มากกว่าเสื้อผ้าที่เราใส่ และที่เราไม่ใส่ก็เป็นเพราะ แบบล้าสมัยไปแล้ว ขนาดของเสื้อผ้าเล็กเกินที่จะเอาตัวเรายัดลงไปได้ (คับ)? หรือ อาจเป็นเสื้อผ้าที่มาจากการตัดสินใจซื้อที่ผิดพลาด (สวยเวลาอยู่ในร้าน พอมาถึงที่บ้านมันไม่ใช่ตัวเราซะงั้น) และเมื่อเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ตู้เราก็เต็มไม่รู้ตัว 10 ปีก็เอามาบริจาคกันทีนึง บางครั้งเสื้อผ้าที่ fashion มากๆ ก็ไม่เหมาะกับการบริจาค หรือ การสวมใส่ในการใช้ชีวิตประจำวันของผู้รับบริจาค หลายคนบอกนุ่นว่าลองเอาไปขายดูซิ เหลือแล้วค่อยเอาไปบริจาค คิดอยู่นานเลยค่ะ ว่าเราจะขายที่ไหน ติดต่อยังไง ก็ได้แต่สอบถามคนขายเสื้อผ้าว่าเค้าเอาไปขายที่ไหนได้บ้าง ก็เลยอยากเขียน Blog บอกเพื่อนๆ สาวๆ ที่อยากระบายของในตู้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ขายเสื้อผ้า

เริ่มจากเสื้อผ้า Brand name 70 ตัว กระเป๋า 11 ใบ

Continue Reading…

Nov
2

ร่วมแสดงใน Thailand Google Transit

เปิดตัวไปแล้วนะคะ สำหรับความสามารถใหม่ “ข้อมูลขนส่งมวลชนในกรุงเทพฯ บน Google Maps” คือเหมาะมากจริงๆ ที่ตัวเองเป็นคนหลงทิศหลงทางเป็นประจำ? เมื่อก่อนไม่เคยเอามาใช้เลย Google Maps เนี่ย เพราะรู้สึกว่าดูไม่รู้เรื่อง (ถามคนอื่นง่ายกว่าเยอะ 55) แต่เดี๋ยวนี้ถึงกับอึ้งเพราะตอบโจทย์คนหลงทางอย่างนุ่นได้ดีทีเดียว

Continue Reading…

Oct
0

อัครวุฒิ ตำราเรียง กับประสบการณ์ JoomlaDay Germany 2009

14 ตุลาคมที่ผ่านมา MCOT.net ทาง FM 100.5 อสมท ได้เชิญพี่อัครวุฒิของเราไปแชร์ประสบการณ์ คนไทยหนึ่งเดียวที่ได้รับเกียรติให้ไปพูดในงาน JoomlaDay Germany 2009 ในฐานะ Developer Team ของ Joomla ซึ่งเรียกได้ว่าพี่เค้าใกล้ชิด Joomla! ที่สุดแล้ว นอกจากนี้พี่เค้ายังบอกเล่าถึงประสบการณ์ 8 วันในการใช้ชิวิตที่โน่นด้วย…. ภาพและความประทับใจต่างๆ จะมา update ให้ดูกันอีกครั้งค่ะ ตอนนี้ดูหน้าพี่เค้าไปก่อนค่ะ ^^”

ขอบคุณ MCOT.net ที่เปิดโอกาสให้เราได้เล่าประสบการณ์ดีๆ ครั้งนี้ให้กับเพื่อนๆ ค่ะ
iamnadia

Oct
0

JoomlaDay Bangkok 2009 by Fukduk.tv

ต้องขอขอบคุณ Fukduk.tv ทั้ง @adamy และ @daewoojaa จริงๆ นะคะ ที่นอกจากจะมาถ่ายทอดสดงาน JoomlaDay Bangkok 2009 ให้เราแล้ว ยังทำสกูปมาให้อีก น่ารักที่สู้ดดดด ….. ใครที่อยากรู้ภาพรวมของงาน อยากทราบทิศทางและความเป็นไป Joomla จากนานาทัศนะของผู้พัฒนา ผู้ใช้ ว่าเค้าคิดเห็นกันอย่างไร? … อ่อ แล้วใครที่อยากเห็นเจ้าของ Blog นี้ ก็เชิญชมได้เลยค่ะ ^ ^

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่าาา
iamnadia

Oct
2

เก็บตก JoomlaDay Bangkok 2009

ความประทับใจที่ไม่มีวันลืม JoomlaDay Bangkok 2009 จบไปแล้วอีกปี ปีนี้ก็เป็นปีที่ 3 ที่มาเขียนมาเล่าตอนนี้ ก็แบบว่า เพิ่งมีเวลา (ข้ออ้าง!!) กับทนเสียงแซ่เฆี่ยนให้นั่งเขียนเรื่องงานไม่ไหว 55 …. งานนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมา เรามีพรรคพวกมาช่วยมากขึ้น ทีมลายไทยไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว และ User มีความเข้าใจมากขึ้นว่างานนี้ ไม่ใช่งานหาเงินเข้าบริษัท แต่เป็นงานที่เราจัดขึ้นเพื่อชุมชนคนใช้ Joomla จริงๆ ซึ่งแต่ละปีที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้พวกเรามีรายได้ หรือ มีเงินเหลือแต่อย่างใด แต่เป็นงานที่บริษัท Marvelic ต้องออกค่าใช้จ่ายในส่วนเกินที่เกิดขึ้นเสมอ ถึงแม้ที่ผ่านมาจะโดนครหาว่าเราจัดงานหากำไรก็ตาม เราก็ยังจัด และแล้วความตั้งใจดีของพวกเราก็ส่งผล มีคนมองเห็น !!! ปีนี้เราได้คนช่วยงานมากขึ้น จากการต้อง?จ้างคนมาช่วยงาน ก็กลายเป็น ร่วมแรงร่วมใจ แน่นอนคนมาร่วมงานตั้งแต่ปีแรกคงเห็นความเปลี่ยนแปลงของ JoomlaDay ในปีนี้

ทีมงาน และเพื่อนๆ ที่ลงแรงมาช่วยงานกันเต็มที่

ทีมงาน และเพื่อนๆ ที่ลงแรงมาช่วยงานกันเต็มที่

Continue Reading…

Aug
6

“กิมจิ” เสียงที่มากับรอยยิ้ม

” กิมจิ” เสียงที่มากับรอยยิ้ม …. ประสบการณ์ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ได้ไปเกาหลี (ฟรี) ภาระกิจครั้งนี้ คือ ไปศึกษาดูงานอุตสาหกรรมภาพยนตร์ และสื่อหนังสือพิมพ์ของเกาหลี ยังไงก็ตามการเดินทางไปครั้งนี้ ทุกอย่างเป็นครั้งแรก ได้สัมผัสกับบรรยากาศของสถานที่ต่างๆ ทั้งสนุกและเหนื่อย มีเวลาที่จะดื่มด่ำกับสถานที่ต่างๆ น้อยไปนิด และที่สุดๆ ไปเลยก็ต้องเป็นการผจญภัยกันในสนามรบของการ Shopping (เที่ยงคืน ยังช๊อบอยู่เลย แล้วก็ไม่มีรูปมาฝาก เพราะทุกคนมัวแต่ก้มหน้าก้มตาซื้อของ) เล่นเอาตัวเบากลับประเทศกันเป็นแถว ส่วนเรื่องกินอย่าให้พูด กินอะไรไม่ค่อยได้ กลับมาผอมสมใจ 555 …. อย่าเสียเวลา ดูรูปกันเลยนะคะ (ขอบคุณพี่ศล MCOT สำหรับรูปสวยๆ นะคะ)

เดินทางด้วยเที่ยวบิน QZ0744

เดินทางด้วยเที่ยวบิน OZ0744

เช้าถึงเกาหลีด้วยความร่าเริง

เช้าถึงเกาหลีด้วยความร่าเริง

ส่วนพี่เบย์แอบมึน

ส่วนพี่เบย์แอบมึน

.

.

.

.

.

.

.

Continue Reading…

Jun
10

ถ้าคุณไม่อกหัก ก็ไม่มีวันรู้ความหมายของเพลงรักที่แท้จริง

จริงๆ นะ เพลงจำพวกรักสดใส รักรันทด รักคุด รักเธอคนเดียว หรือเพลงพวกรักเธอเสมอ หรือรักเธอจนวันตาย …. เราไม่มีวันเข้าใจความหมายเหล่านั้นได้ หรือ เรียกว่าฟังแล้วไม่อิน ไม่ซึ้ง ถ้ามันไม่มีเสดเสี้ยวคำบางคำ เนื้อร้องบางท่อน หรือ อาจจะเพลงทั้งเพลงที่โดน ที่เหมือนชีวิตเราเอง….อยากจะเขียนบอกเล่าเรื่องนี้ เพราะเจอเพื่อนและคนรู้จักหลายคน ที่ชอบฟังเพลงตอกย้ำความรู้สึกตัวเอง ทำร้ายตัวเอง อาจเป็นเพราะหลังจากที่เราร้องไห้ มันทำให้ความรู้สึกดีขึ้น แต่ฟังบ่อยไม่ดีแน่ค่ะ อาจทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้า หมกหมุ่น ย้ำคิดย้ำทำ วนๆๆๆ อยู่เรื่องเดิมๆ? และไม่มีทางที่เราจะลืมเรื่องไม่ดีออกไปได้

Continue Reading…