30 พ.ค. 52 …. ผ่านพ้นไปอีกหนึงประสบการณ์ จากการเรียนใน หลักสูตรผู้บริหารการสื่อสารมวลชนระดับกลางรุ่นที่ 1 (Mid Level of Media Management Program) ซึ่งได้เรียนกับพี่ๆ เพื่อนๆ สื่อมวลชน รวมถึงหน่วยงานราชการ เอกชน และองค์กรอิสระจำนวนหนึ่ง …. สบายใจมากค่ะที่จบลงไปได้เพราะไม่ใช่เรื่องถนัด ต้องมานั่งทำงานวิจัย ซึ่งตัวเองไม่มีนิสัยเป็นนักวิจัยเลยสักนิด รู้สึกเหมือนคนเอาแซ่เฆี่ยนให้เขียนออกมา 5555 ……… แต่สำหรับอีกมุมนึงที่เราได้มาเจอประสบการณ์ใหม่ๆ มาเจอเพื่อนๆ ที่ช่วงอายุถึงแม้จะแตกต่างกัน แต่เราก็เข้าใจกันได้ ความรู้สึกแบบนี้คงหาที่ไหนไม่ได้ ถ้าเราได้ไปเจอกันข้างนอก คงไม่มีโอกาสได้คุยกับแบบนี้ …
อีกอย่างทำให้เข้าใจว่าอาชีพ “นักข่าว” ก็เป็นอีกอาชีพหนึ่งของนักต่อสู้ ไม่ว่าจะสู้ด้วยวาจา สู้ด้วยปากกา หรือ สู้ด้วยแรงกาย แรงใจ? ทำให้คนที่ทำธุรกิจอย่างเราเองได้เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆ ไว้อย่างมากมาย ทั้งในห้องและนอกห้องเรียน ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่เเวลาสั้นๆ … พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อนๆ จับใจ ก็หวังเพียงว่า “ความรู้สึกดีๆ แบบนี้จะไม่จางหายไปกับกาลเวลา” วันนี้เอาภาพประบใจในวันสัมมนาปิดหลักสูตรมาฝากกันค่ะ
.
.
.
.
.
.
.
…..
สุดท้ายขอขอบพระคุณอาจารย์ป๋อง – ชวรงค์ ลิมป์ปัทมปาณี? ที่แนะนำให้นุ่นได้พบกับประสบการณ์ดีๆ เหล่านี้ค่ะ ขอบคุณพี่ศักดิ์-วีระศักดิ์ พงศ์อักษร (กรุงเทพธุรกิจ) ที่คอยให้คำปรึกษาและกำลังใจ ขอบคุณพี่บอมเบย์-ดารารัตน์ โพธิ์อุไร (สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน) พี่สาวคนสวยที่คอยเป็นเพื่อนคู่ทุกข์คู่ยาก ขอบคุณน้องแร๊ก-วริษฐา ภักดี (ลานนาโพสต์) ที่คอยเป็นเพื่อนเรียน เพื่อนเล่น ขอบคุณพี่อร -อรภัทร รังษีวงศ์ (กบข.) พี่สาวที่คอยเอาใจใส่ ขอบคุณพี่โก-โกศล สงเนียม (MCOT) ที่คอยช่วยเหลือ ขอบคุณพี่อ้อ-อัชณา จิณณวาโส (ประชาชาติ) ป๋าของสาวๆ ที่ทำให้ฝันของพวกเราเป็นจริง และยังพี่ๆ คนอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งพี่แป๊ะสุดหล่อ ที่ให้แต่คำแนะนำดีทั้งนั้น พี่แมวพี่สาวใจดี พี่เร พี่เอ หนุ่ม เก่ง พี่เล็ก พี่ชำนาญ พี่เต่า พี่ยุ้ย พี่หน่อง พี่แคร๊ก พี่ดา เอกซ์……และทุกๆ คนค่ะ (ไม่เอ่ยชื่อก็อย่าน้อยใจนะคะ อยู่ในใจเสมอค่ะ)

Subscribe






















คิดถึงพี่เบย์